Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

ΑΥΓΗ 6/9/2015

Πότε παραιτείται κανείς από την πολιτική; Η παραδοσιακή απάντηση του χώρου της Αριστεράς ήταν, και πρέπει να παραμένει, ποτέ. Ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, ακόμα και σε μια κατοχή, υπάρχουν δυνατότητες.

Αυτές οι δυνατότητες δεν είναι απεριόριστες, αλλά ιστορικά προσδιορισμένες. Και περιορίζονται ακόμα περισσότερο όταν δεν μαθαίνεις από τα λάθη σου ή όταν δεν εκτιμάς σωστά τα προβλήματα που έχεις να αντιμετωπίσεις. Για παράδειγμα, το πείραμα του "πρώτη φορά Αριστερά", λένε πολλοί και πολλές, σημαδεύτηκε από τον κυβερνητισμό μας. Έχουν δίκιο, αλλά μόνο εν μέρει.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Ό,τι είναι σε αγκύλες δηλώνει τα επιπλέον μέτρα που περιλαμβάνονται στην τελευταία πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναρτήθηκε στον ιστότοπό της χθες Κυριακή 28 Ιουνίου 2015, δηλαδή μετά την απόφαση διεξαγωγής δημοψηφίσματος από τη Βουλή (Δήλωση Γιουνκέρ). Βέβαια, από την τροποποιημένη αυτή πρόταση προβλήθηκε μόνο η μείωση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία από 23% σε 13%, ενώ αποσιωπήθηκαν δυσβάστακτα μέτρα όπως η πρόβλεψη για απελευθέρωση των πλειστηριασμών από το τέλος του 2015. Βλ. http://europa.eu/rapid/press-release_IP-15-5270_el.htm

Οι περισσότεροι απ' όσους έχουν γράψει για τις σχέσεις της ψυχανάλυσης με την πολιτική στάθηκαν, μονόπλευρα, πάνω σε μεμονωμένες διατυπώσεις του Φρόυντ, ή πάνω στα γραπτά του που αποτελούν παρεκβάσεις και εμφιλοχωρήσεις στα πεδία της φιλοσοφίας, της κοινωνίας και της ιστορίας (Δυσφορία μες στον Πολιτισμό. Το μέλλον της αυταπάτης, Μωυσής).