Του Βασίλη Τσαπαλιάρη
Mε την εκλογή της νέας κυβέρνησης, τον Σεπτέμβριο, επανήλθε στο προσκήνιο το θέμα του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), μετά από πολλά χρόνια αναστολής της λειτουργίας του, με τη δήλωση του αρμόδιου ΥΦΥΠΕΞ. κ. Γ. Αμανατίδη, ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία για το ΣΑΕ. Πρωτοβουλία για την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του, και ειδικότερα την τροποποίηση του Ν. 3480/2006.
Eίναι γνωστό πως το εκπαιδευτικό σύστημα της Ο.Δ.Γ. είναι αυστηρά επιλεκτικό και ιεραρχημένο σύστημα. Τα αίτια αυτού του γεγονότος πρέπει να αναζητηθούν:
α. Στην ιδιαίτερη αντίληψη που επικρατεί ακόμη και σήμερα για την σχολική πρακτική της παιδείας που ανάγεται στην αντίληψη της παιδείας του Humboldtμε την τριαδική μορφή που εισήγαγε: Ατομικότητα, Γενικότητα και Ολότητα.
Σύντομη Ιστορική ανασκόπηση
Η ελληνική μετανάστευση ξεκινά στο Βέλγιο απ' το 1955. Ο αριθμός των Ελλήνων to1955 ανέρχεται σε 1.095. Τα επόμενα δυο χρόνια προσλαμβάνονται 4.000 Έλληνες, ως εργάτες των ανθρακωρυχείων. Χαρακτηριστικά αυτής της φάσης της μετανάστευσης είναι ότι οι Έλληνες συνδέονται άμεσα με τις ανάγκες της Βελγικής αγοράς εργασίας, ότι δεν παρατηρείται ούτε επαγγελματική ούτε και γεωγραφική κινητικότητα των εργαζομένων Ελλήνων, καθώς και ότι η ελληνική μετανάστευση είναι κυρίως ανδρική.
Του Βασίλη Τσαπαλιάρη
Επανερχόμενοι, σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου μας, στο ρόλο και τις παρουσιαζόμενες «παθογένειες» του ΣΑΕ, κεντρικό πρόβλημα θεωρούμε αποτελεί η επικρατούσα σύγχυση ως προς την προσέγγιση του ρόλου του. Πρόβλημα με καταλυτικές αρνητικές επιδράσεις στην διαμόρφωση των δομών, των συντελεστών και του κόστους λειτουργίας του οργανισμού, συγκρινόμενου με αντίστοιχους συμβουλευτικούς οργανισμούς άλλων χωρών.
Η σύντομη αυτή ανασκόπηση της πορείας των Αποδήμων Ελλήνων κατά τον 20ό αιώνα αν και διαφέρει σημαντικά από το σύστημα των ελληνικών παροικιών κατά τον 15ο έως και 19ο αιώνα, έχουν εν τούτοις κοινά στοιχεία αναφοράς, ο εντοπισμός των οποίων μπορεί να αποτελέσει σημαντικό στοιχείο ανάλυσης της μεταβολής των μεγεθών στο άμεσο και απώτερο μέλλον και ειδικά εκείνων των στοιχείων τα οποία επιδρούν στην συγκρότηση και λειτουργία των ομογενειακών φορέων.
5,6 εκατομμύρια Ελληνες α', β', γ'αλλά και δ' γενιάς αποτελούν σήμερα τον Ελληνισμό της Διασποράς, τον Απόδημο Ελληνισμό. Με τον όρο "Απόδημος Ελληνισμός" εννοούμε όλους τους ομογενείς του εξωτερικού είτε αυτοί προέρχονται από τον ελλαδικό ή κυπριακό χώρο είτε από τις διάφορες ελληνικές εστίες που δεν υπάγονται στην κυριαρχία των δύο ελληνικών κρατών Ελλάδας και Κύπρου.
Στο σημείο αυτό απαιτείται ένας εννοιολογικός προσδιορισμός των όρων "Μετανάστης", "Απόδημος", Ομογενής", οι οποίοι άλλοτε χρησιμοποιούνται ως ταυτόσημες και άλλοτε ως επάλληλες είτε υπάλληλες έννοιες.
Σελίδα 4 από 4